1. czytanie (Hbr 12, 18-19. 21-24)

Nowe Przymierze

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Nie przyszliście do namacalnego i płonącego ognia, do mgły, do ciemności i burzy ani też do grzmiących trąb i do takiego dźwięku słów, iż wszyscy, którzy go usłyszeli, prosili, aby do nich nie mówił. A tak straszne było to zjawisko, iż Mojżesz powiedział: «Zatrwożony jestem i drżę».

Wy natomiast przyszliście do góry Syjon, do miasta Boga żywego – Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów, na uroczyste zgromadzenie, i do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach, do Boga, który sądzi wszystkich, do duchów ludzi sprawiedliwych, którzy już doszli do celu, do Pośrednika Nowego Testamentu – Jezusa, do pokropienia krwią, która przemawia mocniej niż krew Abla.

Psalm (Ps 48 (47), 2-3b. 3c-4. 9. 10-11 (R.: por. 10))

W swojej świątyni łaskę okazałeś

Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały *

w mieście Boga naszego.

Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, *

radością jest całej ziemi.

W swojej świątyni łaskę okazałeś

Góra Syjon, kres północy, *

jest miastem wielkiego Króla.

Bóg w zamkach swoich *

okazał się obroną.

W swojej świątyni łaskę okazałeś

Co słyszeliśmy, to zobaczyliśmy *

w mieście Pana Zastępów,

w mieście naszego Boga. *

Bóg je umacnia na wieki.

W swojej świątyni łaskę okazałeś

Rozważamy, Boże, łaskawość Twoją *

we wnętrzu Twojej świątyni.

Jak imię Twe, Boże, †

tak i chwała Twoja sięga po krańce ziemi. *

Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

W swojej świątyni łaskę okazałeś

Aklamacja (Mk 1, 15)

Alleluja, alleluja, alleluja

Bliskie jest królestwo Boże.

Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia (Mk 6, 7-13)

Rozesłanie Dwunastu

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien».

I mówił do nich: «Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakimś miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich».

Oni więc wyszli i wzywali do nawracania się. Wyrzucali też wiele złych duchów, a wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.