Liturgia Słowa

Ewangelia (J 20, 19-31)

Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wieczorem w dniu zmartwychwstania, tam gdzie przebywali uczniowie, choć drzwi były zamknięte z obawy przed Żydami, przyszedł Jezus, stanął pośrodku i rzekł do nich: «Pokój wam!» A to powiedziawszy, pokazał im ręce i bok. Uradowali się zatem uczniowie, ujrzawszy Pana.

A Jezus znowu rzekł do nich: «Pokój wam! Jak Ojciec Mnie posłał, tak i Ja was posyłam». Po tych słowach tchnął na nich i powiedział im: «Weźmijcie Ducha Świętego! Którym odpuścicie grzechy, są im odpuszczone, a którym zatrzymacie, są im zatrzymane».

Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie był razem z nimi, kiedy przyszedł Jezus. Inni więc uczniowie mówili do niego: «Widzieliśmy Pana!»

Ale on rzekł do nich: «Jeżeli na rękach Jego nie zobaczę śladu gwoździ i nie włożę palca mego w miejsce gwoździ, i ręki mojej nie włożę w bok Jego, nie uwierzę».

A po ośmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewnątrz domu i Tomasz z nimi, Jezus przyszedł, choć drzwi były zamknięte, stanął pośrodku i rzekł: «Pokój wam!» Następnie rzekł do Tomasza: «Podnieś tutaj swój palec i zobacz moje ręce. Podnieś rękę i włóż w mój bok, i nie bądź niedowiarkiem, lecz wierzącym».

Tomasz w odpowiedzi rzekł do Niego: «Pan mój i Bóg mój!»

Powiedział mu Jezus: «Uwierzyłeś dlatego, że Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli».

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej księdze, uczynił Jezus wobec uczniów. Te zaś zapisano, abyście wierzyli, że Jezus jest Mesjaszem, Synem Bożym, i abyście wierząc, mieli życie w imię Jego.

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Róże Różańcowe

  1. Strona główna
  2. Róże Różańcowe

„Różaniec jest modlitwą człowieka za człowieka; jest modlitwą ludzkiej solidarności, modlitwą wspólnoty odkupionych, która odbija w sobie ducha i intencje pierwszej z odkupionych, Maryi, Matki i obrazu Kościoła, jest modlitwą za wszystkich ludzi świata …”

Jan Paweł II

ODROBINĘ HISTORII

Stowarzyszenie Żywego Różańca zostało założone przez Paulinę Jancod w Lyonie w roku 1826. Zaczęła ona organizować grupy złożone z 15 osób, stosownie do liczby tajemnic różańcowych, w których poszczególni członkowie odmawiali codziennie po jednej tajemnicy różańca. W ten sposób grupa, nazywana potocznie Różą Różańcową, każdego dnia odmawiała cały różaniec.  Działania Pauliny Jancod poparło wielu biskupów, a grupy Stowarzyszenia powstawały w całej Europie. Jan Paweł II ogłaszając Rok Różańca i wprowadzając Tajemnice Światła niejako rozszerzył grupy do dwudziestu osób.

RÓŻE RÓŻAŃCOWE W NASZEJ PARAFII

Bractwo Żywego Różańca działa w naszej parafii od 2001 roku. Obecnie, liczy sobie 13 Róż:

  • Różę Matki Boskiej Anielskiej
  • Różę Matki Boskiej Fatimskiej
  • Różę Najświętszego Serca Pana Jezusa
  • Różę Matki Boskiej Ludźmierskiej
  • Różę Św. Maksymiliana Kolbe
  • Różę Niepokalanego Poczęcia
  • Różę Matki Boskiej Nieustającej Pomocy
  • Różę Bł. Jana Benzyma
  • Różę Dzieciątka Jezus
  • Różę Św. Siostry Faustyny
  • Różę Matki Boskiej Pocieszenia
  • Różę Ojca Pio
  • Różę Matki Boskiej Częstochowskiej

Członkowie Bractwa Żywego Różańca troszczą się o sprawy Parafii duchowo i materialnie. Odmawiają modlitwy w ważnych dla Parafii intencjach, służą także pomocą w trakcie ważnych wydarzeń.

Spotkania: W każdą sobotę o godz. 7:30 jedna z grup odmawia różaniec w kościele parafialnym. Spotkania całego Bractwa odbywają się w każdą pierwszą sobotę miesiąca, na Mszy świętej o godz. 8.00, po której następuje zmiana tajemnic różańca.

Opiekun Wspólnoty: Ksiądz Proboszcz kan. dr Andrzej Scąber