W pierwszy dzień tygodnia dwaj uczniowie Jezusa byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej o sześćdziesiąt stadiów od Jeruzalem. Rozmawiali oni z sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi. Lecz oczy ich były jakby przesłonięte, tak że Go nie poznali.
On zaś ich zapytał: «Cóż to za rozmowy prowadzicie z sobą w drodze?» Zatrzymali się smutni. A jeden z nich, imieniem Kleofas, odpowiedział Mu: «Ty jesteś chyba jedynym z przebywających w Jerozolimie, który nie wie, co się tam w tych dniach stało».
Zapytał ich: «Cóż takiego?»
Odpowiedzieli Mu: «To, co się stało z Jezusem Nazarejczykiem, który był prorokiem potężnym w czynie i słowie wobec Boga i całego ludu; jak arcykapłani i nasi przywódcy wydali Go na śmierć i ukrzyżowali. A my spodziewaliśmy się, że On właśnie miał wyzwolić Izraela. Ale po tym wszystkim dziś już trzeci dzień, jak się to stało. Nadto, jeszcze niektóre z naszych kobiet przeraziły nas: były rano u grobu, a nie znalazłszy Jego ciała, wróciły i opowiedziały, że miały widzenie aniołów, którzy zapewniają, iż On żyje. Poszli niektórzy z naszych do grobu i zastali wszystko tak, jak kobiety opowiadały, ale Jego nie widzieli».
Na to On rzekł do nich: «O, nierozumni, jak nieskore są wasze serca do wierzenia we wszystko, co powiedzieli prorocy! Czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swej chwały?» I zaczynając od Mojżesza, poprzez wszystkich proroków, wykładał im, co we wszystkich Pismach odnosiło się do Niego.
Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakby miał iść dalej. Lecz przymusili Go, mówiąc: «Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił». Wszedł więc, aby zostać wraz z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy otworzyły się im oczy i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili między sobą: «Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?»
W tej samej godzinie zabrali się i wrócili do Jeruzalem. Tam zastali zebranych Jedenastu, a z nimi innych, którzy im oznajmili: «Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi». Oni również opowiadali, co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba.
Dziś, 23 kwietnia w naszych kościołach przeżywamy Siódme Narodowe Czytanie Pisma Świętego. Rozpoczyna się 15 Tydzień Biblijny. Każdy z przygotowanych koszyczków przy relikwiach, może zabrać karteczkę z zaznaczonymi wersami Ewangelii św. Jana. Po powrocie do domu otwórzmy Pismo Święte i niech każdy odczyta sobie otrzymany dzisiaj tekst. Niech on posłuży jako przedmiot medytacji w codziennej modlitwie i w rachunku sumienia – przez cały rok. Zaznaczmy go sobie. Niech to będzie Słowo Życia i drogowskaz – do następnej Niedzieli biblijnej.
W poniedziałek Uroczystość św. Wojciech, biskupa i męczennika, głównego patrona Polski. We wtorek święto św. Marka, ewangelisty. W sobotę święto św. Katarzyny ze Sieny, dziewicy i doktora Kościoła, patronki Europy.
W środę o 19.00 Krąg biblijny. Także o 19.00 spotkanie „grupy parafialnej” przed I Komunią świętą.
Zapraszamy na cichą adoracje Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie w tygodniu od 17.00.
Solidarność Hutników serdecznie zaprasza na mszę św. w piątek o 12.00 w kościele MB Częstochowskiej na os. Szklane Domy w 35 rocznicę strajków w 1988.
Dziś przed kościołem zbiórka do puszek na Hospicjum św. Łazarza. Bóg zapłać za wszelkie ofiary.
Zachęcamy do czytania prasy katolickiej.
Ta strona używa ciasteczek (cookies). Dalsze korzystanie ze strony jest jednoznaczne z wyrażeniem na to zgody.
