Liturgia Słowa

Ewangelia (Mk 4, 1-20)

Przypowieść o siewcy

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus znowu zaczął nauczać nad jeziorem i bardzo wielki tłum ludzi zebrał się przy Nim. Dlatego wszedł do łodzi i usiadł w niej, na jeziorze, a cały tłum stał na brzegu jeziora. Nauczał ich wiele w przypowieściach i mówił im w swojej nauce:

«Słuchajcie: Oto siewca wyszedł siać. A gdy siał, jedno ziarno padło na drogę; i przyleciały ptaki, i wydziobały je. Inne padło na grunt skalisty, gdzie nie miało wiele ziemi, i wnet wzeszło, bo nie było głęboko w glebie. Lecz po wschodzie słońca przypaliło się i uschło, bo nie miało korzenia. Inne padło między ciernie, a ciernie wybujały i zagłuszyły je, tak że nie wydało owocu. Inne wreszcie padły na ziemię żyzną i wydawały plon, wschodząc i rosnąc; a przynosiły plon trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny». I dodał: «Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»

A gdy był sam, pytali Go ci, którzy przy Nim byli, razem z Dwunastoma, o przypowieść. On im odrzekł: «Wam dana jest tajemnica królestwa Bożego, dla tych zaś, którzy są poza wami, wszystko dzieje się w przypowieściach, aby „patrzyli uważnie, a nie widzieli, słuchali uważnie, a nie rozumieli, żeby się nie nawrócili i nie była im odpuszczona wina”».

I mówił im: «Nie rozumiecie tej przypowieści? Jakże więc zrozumiecie inne przypowieści?

Siewca sieje słowo. A oto są ci, którzy są na drodze: u nich sieje się słowo, a skoro je usłyszą, zaraz przychodzi Szatan i porywa słowo w nich zasiane. Podobnie zasiewem na gruncie skalistym są ci, którzy gdy usłyszą słowo, natychmiast przyjmują je z radością, lecz nie mają w sobie korzenia i są niestali. Potem gdy nastanie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamują. Są inni, którzy są zasiani między ciernie: to ci, którzy wprawdzie słuchają słowa, lecz troski tego świata, ułuda bogactwa i inne żądze wciskają się i zagłuszają słowo, tak że pozostaje bezowocne. Wreszcie zasiani na ziemię żyzną są ci, którzy słuchają słowa, przyjmują je i wydają owoc: trzydziestokrotny, sześćdziesięciokrotny i stokrotny».

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Nowe Serce

  1. Strona główna
  2. Nowe Serce

Wspólnota Nowe Serce narodziła się wiosną 2016 roku, po Rekolekcjach Ewangelizacyjnych Odnowy w Duchu Świętym zorganizowanych przez Janki – Wspólnotę Uwielbienia i Ewangelizacji, związaną z krakowskimi dominikanami. U podstaw naszej wspólnoty leży pragnienie uwielbiania Boga w modlitwie i poprzez kontemplację Słowa Bożego. Uwierzyliśmy w obietnicę, że Bóg „odbierze nam serce kamienne, a da nam serce z ciała”. Tej przemiany już doświadczamy. Chcemy, aby nasza miłość do Chrystusa była coraz większa.  Czerpiemy siłę z osobistej, codziennej modlitwy i z modlitwy we wspólnocie.

Codzienne staramy się rozważać Słowo Boże, prosząc Ducha Świętego, aby nas w tym prowadził. Naszym doświadczeniem dzielimy się w niewielkich grupkach, które spotykają się raz w tygodniu. Cała wspólnota gromadzi się na bardzo dla nas ważnych modlitwach uwielbienia. Możemy wtedy dać wyraz radości, że Bóg jest naszym najlepszym Ojcem, że jest Emanuelem – Bogiem z nami, zawsze wiernym i kochającym. Dzięki modlitwie wciąż na nowo odkrywamy też piękno Eucharystii. Co miesiąc spotykamy się na konferencjach prowadzonych przez naszego kapłana, gdzie jest czas na dzielenie się problemami i wątpliwościami. Przynajmniej dwa razy w roku jeździmy na rekolekcje, aby wzmocnić naszą wiarę.

Wspólnotę tworzą ludzie bardzo różni: młodzi i starsi, osoby samotne i małżonkowie, o różnym wykształceniu i duchowości. Naszą siłą jest różnorodność. Jesteśmy dla siebie wsparciem w chwilach zwątpień i towarzyszami w radości. Zapraszamy serdecznie wszystkich do wspólnej modlitwy i udziału w konferencjach. Modlimy się razem raz w miesiącu po niedzielnej Mszy Św. o godz. 19.30.

 

Zapraszamy na naszą stronę internetową:

http://www.noweserce.pl/