Liturgia Słowa

Ewangelia (Mt 4, 12-17. 23-25)

Bliskie jest królestwo niebieskie

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus posłyszał, że Jan został uwięziony, usunął się do Galilei. Opuścił jednak Nazaret, przyszedł i osiadł w Kafarnaum nad jeziorem, na pograniczu ziem Zabulona i Neftalego. Tak miało się spełnić słowo proroka Izajasza: «Ziemia Zabulona i ziemia Neftalego, na drodze ku morzu, Zajordanie, Galilea pogan! Lud, który siedział w ciemności, ujrzał światło wielkie, i mieszkańcom cienistej krainy śmierci wzeszło światło».

Odtąd począł Jezus nauczać i mówić: «Nawracajcie się, albowiem bliskie jest królestwo niebieskie». I obchodził Jezus całą Galileę, nauczając w tamtejszych synagogach, głosząc Ewangelię o królestwie i lecząc wszelkie choroby i wszelkie słabości wśród ludu.

A wieść o Nim rozeszła się po całej Syrii. Przynoszono więc do Niego wszystkich cierpiących, których nękały rozmaite choroby i dolegliwości: opętanych, epileptyków i paralityków. A on ich uzdrawiał. I szły za Nim liczne tłumy z Galilei i z Dekapolu, z Jerozolimy, z Judei i z Zajordania.

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Boże Ciało 2019

Zagrody nasze widzieć przychodzi i jak się Jego dzieciom powodzi.


20 czerwca obchodziliśmy uroczystość Bożego Ciała. Wierni po uroczystej Mszy Świętej przeszli ulicami naszej parafii w procesji eucharystycznej do czterech ołtarzy. Modlili się o zachowanie od nieszczęść i błogosławieństwo Boże.
Początek święta Bożego Ciała sięga roku 1263, kiedy to w Bolsenie we Włoszech jeden ksiądz, wątpiący w rzeczywistą przemianę chleba i wina w Ciało i Krew Chrystusa, wziął hostię do ręki, ta zaczęła krwawić. Korporał, przechowywany do dziś w katedrze w pobliskim Orvieto, jest uznawany za ten, na który wówczas spadły krople krwi. Dotąd widać na nim plamy. W czasie procesji Bożego Ciała obnosi się ten korporał zamiast monstrancji. W 1264 r. papież Urban IV ustanowił tę uroczystość dla całego Kościoła. To wtedy powstał tekst: Przed tak wielkim Sakramentem, Upadajmy wszyscy wraz, Niech przed Nowym Testamentem, Starych praw ustąpi czas, Co dla zmysłów niepojęte, Niech dopełni wiara w nas.