Liturgia Słowa

Ewangelia (Mk 4, 21-25)

Przypowieść o świetle

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus mówił ludowi:

«Czy po to wnosi się światło, by je umieścić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, żeby je umieścić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»

I mówił im: «Baczcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dodane; a kto nie ma, pozbawią go nawet tego, co ma».

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Patron miesiąca – św. Andrzej Bobola

Święty Andrzej Bobola

Wspomnienie 16 maja

„Moja wiara prowadzi do zbawienia. Nawróćcie się.”

Święty Andrzej Bobola urodził się 30 listopada 1591 r. w Strachocinie koło Sanoka. Pochodził z rodziny szlacheckiej, w której pielęgnowano wartości chrześcijańskie. W latach 1606-1611, Andrzej uczęszczał do szkoły jezuickiej, prawdopodobnie w Wilnie. Sam zasilił szeregi  Wileńskich Jezuitów jako dwudziestolatek, 31 lipca 1611 r. Po złożeniu ślubów prostych, studiował filozofię na Akademii Wileńskiej,  następnie przez dwa lata nauczał młodzież. W 1618 roku wrócił do studiów teologicznych, by ukończyć je święceniami kapłańskimi 12 marca 1622 r. W latach 1623-1624 był kaznodzieją, spowiednikiem, misjonarzem ludowym i prefektem bursy dla ubogiej młodzieży w Nieświeżu. Obchodził zaniedbane wioski, udzielał sakramentów, skłaniał grzeszników do spowiedzi i nawracał prawosławnych. Od 1624 kierował Sodalicją Mariańską, czyli katolickim stowarzyszeniem świeckich, prowadząc między innymi konferencje z Pisma Świętego. Został mianowany rektorem kościoła w Wilnie. W kolejnych latach pracował jako kaznodzieja, misjonarz i kierownik duchowy w różnych miastach: Borbujsku, Płocku, Warszawie. Pińsku.

Podobno Andrzej był człowiekiem upartym, skłonnym do gniewu i niecierpliwym. Jednocześnie, wytrwale pracował nad sobą a pod koniec życia powszechnie uważano go za świętego. Mimo ułomności charakteru był obdarzony umiejętnością obcowania z ludźmi i miał wybitne zdolności oratorskie. Pod wpływem jego porywających kazań wielu prawosławnych przeszło na katolicyzm. Spędzał długie godziny w konfesjonale i potrafił przemówić, nawet do najbardziej zatwardziałych grzeszników. Nadano mu przydomek „łowca dusz – duszochwat”.  Nazywano go też apostołem Pińszczyzny i Polesia.

Andrzej Bobola zmarł męczeńską śmiercią, 16 maja, 1657 roku z rąk Kozaków, którym naraził się nawracając prawosławnych. Kapłan został schwytany podczas próby ucieczki z Janowa do wsi  Peredił. Został obnażony i brutalnie pobity, ale nie skłoniło go to wyrzeknięcia się wiary. Nałożono mu koronę z cierni, następnie poddawano go licznym torturom. Zapisany jest dialog, jaki odbył Andrzej z dowódcą Kozaków w Janowie. Na pytanie „Jesteś ty ksiądz?”, Andrzej odpowiedział: „Tak, moja wiara prowadzi do zbawienia. Nawróćcie się”. To jeszcze bardziej rozwścieczyło oprawców, którzy zawlekli Świętego do rzeźni miejskiej i poddawali kolejnym mękom, które doprowadziły do jego śmierci. Gdy Kozacy wycofali się z miasta ciało Męczennika przeniesiono do miejscowego kościoła. Jezuici przenieśli je potem do Pińska i pochowali w podziemiach kościoła klasztornego, jednak po latach o miejscu pochowania Andrzeja zapomniano. Dnia 16 kwietnia 1702 roku Andrzej ukazał się rektorowi kolegium pińskiego i wskazał, gdzie w krypcie kościoła pod ołtarzem głównym znajduje się jego grób. Ciało znaleziono nietknięte, mimo że spoczywało w wilgotnej ziemi. Od tego czasu za sprawą Andrzeja zaczęły się mnożyć łaski i cuda. Kolejną osobą, której ukazał się Święty, był dominikanin, o. Korzeniecki, któremu Andrzej Bobola przepowiedział wskrzeszenie Polski będącej wówczas pod zaborami. Miało to miejsce w Wilnie w 1819 r. 30 października 1853 roku nastąpiła beatyfikacja kapłana. Ciało Andrzeja Boboli kilkukrotnie zmieniało miejsce pobytu. Pieczę nad nim sprawowali jezuici, a gdy zakon został usunięty z Rosji, ciałem zajęli się pijarzy a potem dominikanie. Wreszcie przewieziono je do Watykanu do kaplicy św. Matyldy, a w roku 1924 do kościoła jezuitów w Rzymie Il Gesu. 17 kwietnia 1938 roku, w uroczystość Zmartwychwstania Pańskiego, Pius XI dokonał uroczystej kanonizacji Andrzeja. W roku 1938 relikwie św. Andrzeja zostały uroczyście przewiezione do kraju. W Warszawie spoczęły w srebrno-kryształowej trumnie-relikwiarzu w kaplicy jezuitów przy ul. Rakowieckiej.

W 2002 roku Święty został ogłoszony patronem Polski. Andrzej Bobola jest ponadto patronem metropolii warszawskiej, archidiecezji białostockiej i warmińskiej, diecezji drohiczyńskiej, łomżyńskiej, pińskiej i płockiej. Jest czczony także jako patron kolejarzy.