Liturgia Słowa

Ewangelia (J 6, 1-15)

Rozmnożenie chleba

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus udał się na drugi brzeg Jeziora Galilejskiego, czyli Tyberiadzkiego. Szedł za Nim wielki tłum, bo oglądano znaki, jakie czynił dla tych, którzy chorowali.

Jezus wszedł na wzgórze i usiadł tam ze swoimi uczniami. A zbliżało się święto żydowskie, Pascha.

Kiedy więc Jezus podniósł oczy i ujrzał, że liczne tłumy schodzą się do Niego, rzekł do Filipa: «Gdzie kupimy chleba, aby oni się najedli?» A mówił to, wystawiając go na próbę. Wiedział bowiem, co ma czynić.

Odpowiedział Mu Filip: «Za dwieście denarów nie wystarczy chleba, aby każdy z nich mógł choć trochę otrzymać».

Jeden z Jego uczniów, Andrzej, brat Szymona Piotra, rzekł do Niego: «Jest tu jeden chłopiec, który ma pięć chlebów jęczmiennych i dwie ryby, lecz cóż to jest dla tak wielu?»

Jezus zaś rzekł: «Każcie ludziom usiąść». A w miejscu tym było wiele trawy. Usiedli więc mężczyźni, a liczba ich dochodziła do pięciu tysięcy.

Jezus więc wziął chleby i odmówiwszy dziękczynienie, rozdał siedzącym; podobnie uczynił i z rybami, rozdając tyle, ile kto chciał. A gdy się nasycili, rzekł do uczniów: «Zbierzcie pozostałe ułomki, aby nic nie zginęło». Zebrali więc i ułomkami z pięciu chlebów jęczmiennych, pozostałymi po spożywających, napełnili dwanaście koszów.

A kiedy ludzie spostrzegli, jaki znak uczynił Jezus, mówili: «Ten prawdziwie jest prorokiem, który ma przyjść na świat». Gdy więc Jezus poznał, że mieli przyjść i porwać Go, aby Go obwołać królem, sam usunął się znów na górę.

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Patron miesiąca – św. Patryk

Święty Patryk

Wspomnienie 17 marca

Święty Patryk, choć kojarzony z Irlandią, przyszedł na świat w Szkocji (wówczas rzymskiej Brytanii), około roku 373. Wychowywał się w chrześcijańskiej rodzinie. Gdy miał 16 lat został porwany  przez piratów
i przewieziony do Irlandii, gdzie jako niewolnik przez kilka lat zajmował się wypasaniem owiec najwyższego kapłana druidzkiego imieniem Milchy.
W tym czasie, nauczył się języka irlandzkiego i poznał zwyczaje druidów, jednocześnie poczuł wyraźne powołanie do nawrócenia pogańskiej Irlandii na Chrześcijaństwo. Podania głoszą, że długie godziny w dzień i w nocy spędzał na modlitwie, aż pewnej nocy, we śnie, Bóg nakazał Patrykowi, by uciekł, i wskazał bezpieczną drogę ucieczki. Młodzieniec odnalazł okręt odpływający właśnie do Brytanii. Marynarze początkowo odmówili mu miejsca na pokładzie, zmienili jednak zdanie po tym jak Patryk odmówił cichą modlitwę. W dalszym etapie podróży, podczas wędrówki na lądzie, gdy Patryk i jego towarzysze cierpieli głód, modlitwa świętego miała sprawić, że podróżnicy w cudowny sposób znaleźli się pośród stada świń, które posłużyły im za pożywienie.  Po ucieczce Patryk rozpoczął naukę w dwóch najgłośniejszych wówczas szkołach misyjnych: w Erinsi i w Auxerre. Podjął studium przygotowujące go do pracy na misjach, był uczniem św. Germana z Auxerre.
Już podejmując naukę, wiedział, że jego zadaniem będzie powrót na ziemie dawnej niewoli. W swoich snach słyszał lud Irlandii wołający do niego: „Błagamy cię, święty młodzieńcze, byś przybył i przeszedł pomiędzy nami raz jeszcze!”

W roku 432, Patryk został wyświęcony na biskupa i wysłany do Irlandii.
W tym czasie krajem rządzili naczelnicy znakomitych rodzin, a pogańscy kapłani cieszyli się dużym szacunkiem. Patryk, sprytnie zaskarbił sobie przychylność możnych. Obchodził poszczególne rejony Zielonej Wyspy, wstępując najpierw do ich władców i prosząc, o zezwolenie na głoszenie Ewangelii i dzięki temu nawracał kolejne rody. Dla poszczególnych szczepów ustanawiał biskupów, a kapłanów, których zadaniem było niesienie pomocy nowo wybranym biskupom, zobowiązał do życia wspólnego na wzór klasztorów. Do liturgii wprowadził obrządek, jaki wówczas był powszechnie przyjęty w Galii (we Francji). Święty Patryk sprowadzał na wyspę wielu misjonarzy i tworzył ośrodki duszpasterskie. Mówi się, że to on wprowadził zwyczaj dzwonienia dzwonem przed liturgią, a także zwyczaj usznej spowiedzi. Nie jeden raz przeszkadzano mu w jego misji, zdarzały się zamachy na jego życie, Patryk pozostawał jednak tym nieporuszony.

Istnieje wiele legend, o Świętym Patryku. Miał on dokonywać cudownych uzdrowień, a nawet wskrzeszać zmarłych. Jedna z legend mówi o tym, że wypędził węże z Irlandii. Podobno zrobił to za pomocą drewnianej laski – przegonił węże do morza i zakazał im wracać. Według innej popularnej historii, aby wyjaśnić tajemnicę Trójcy Świętej, Patryk użył przykładu trzech liści koniczynki, osadzonych na jednej łodydze. Od tamtego czasu koniczynka stała się symbolem św. Patryka i Irlandii.

Święty Patryk nauczał o Jezusie i głosił Ewangelię, aż do dnia swojej śmierci. Pod koniec życia dokonał chrztu kraju. 

Patryk zmarł 17 marca 461 roku w mieście Armagh. W Irlandii tego dnia obchodzi się Dzień Świętego Patryka. Jest to dla Irlandczyków dzień wolny od pracy, podczas którego odbywają się liczne parady, koncerty i festiwale sztuki i tańca, a uczestniczy ubierają się na zielono.