Liturgia Słowa

Ewangelia (Łk 15, 1-3.11-32)

Przypowieść o synu marnotrawnym

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie, mówiąc: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».

Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:

«Pewien człowiek miał dwóch synów. Młodszy z nich rzekł do ojca: „Ojcze, daj mi część własności, która na mnie przypada”. Podzielił więc majątek między nich. Niedługo potem młodszy syn, zabrawszy wszystko, odjechał w dalekie strony i tam roztrwonił swoją własność, żyjąc rozrzutnie.

A gdy wszystko wydał, nastał ciężki głód w owej krainie, i on sam zaczął cierpieć niedostatek. Poszedł i przystał na służbę do jednego z obywateli owej krainy, a ten posłał go na swoje pola, żeby pasł świnie. Pragnął on napełnić swój żołądek strąkami, którymi żywiły się świnie, lecz nikt mu ich nie dawał.

Wtedy zastanowił się i rzekł: „Iluż to najemników mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu przymieram głodem. Zabiorę się i pójdę do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i względem ciebie; już nie jestem godzien nazywać się twoim synem: uczyń mnie choćby jednym z twoich najemników”. Zabrał się więc i poszedł do swojego ojca.

A gdy był jeszcze daleko, ujrzał go jego ojciec i wzruszył się głęboko; wybiegł naprzeciw niego, rzucił mu się na szyję i ucałował go. A syn rzekł do niego: „Ojcze, zgrzeszyłem przeciw Niebu i wobec ciebie, już nie jestem godzien nazywać się twoim synem”.

Lecz ojciec powiedział do swoich sług: „Przynieście szybko najlepszą szatę i ubierzcie go; dajcie mu też pierścień na rękę i sandały na nogi! Przyprowadźcie utuczone cielę i zabijcie: będziemy ucztować i weselić się, ponieważ ten syn mój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”. I zaczęli się weselić.

Tymczasem starszy jego syn przebywał na polu. Gdy wracał i był blisko domu, usłyszał muzykę i tańce. Przywołał jednego ze sług i pytał go, co to ma znaczyć. Ten mu rzekł: „Twój brat powrócił, a ojciec twój kazał zabić utuczone cielę, ponieważ odzyskał go zdrowego”.

Rozgniewał się na to i nie chciał wejść; wtedy ojciec jego wyszedł i tłumaczył mu. Lecz on odpowiedział ojcu: „Oto tyle lat ci służę i nie przekroczyłem nigdy twojego nakazu; ale mnie nigdy nie dałeś koźlęcia, żebym się zabawił z przyjaciółmi. Skoro jednak wrócił ten syn twój, który roztrwonił twój majątek z nierządnicami, kazałeś zabić dla niego utuczone cielę”.

Lecz on mu odpowiedział: „Moje dziecko, ty zawsze jesteś ze mną i wszystko, co moje, do ciebie należy. A trzeba było weselić się i cieszyć z tego, że ten brat twój był umarły, a znów ożył; zaginął, a odnalazł się”».

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Kilka słów o Adwencie + 5 propozycji rekolekcji online

  1. Strona główna
  2. Aktualności, Artykuły
  3. Kilka słów o Adwencie + 5 propozycji rekolekcji online

Adwent znaczy: przyjście. Czas ten wyraża oczekiwanie Kościoła na podwójne przyjście Chrystusa.  Adwent  jest nazywany  także „czasem ciszy”. Niestety okres przedświąteczny w ostatnich latach stał się czasem nerwowym i hałaśliwym. Gonimy za prezentami, spędzamy czas na świątecznych zakupach. A cisza wymaga zatrzymania się. Dopiero wtedy można słuchać się w siebie.

Adwent jest czasem oczekiwania. Niemieckie słowo „warten” (czekać) oznacza właściwie „stać na warcie”. Z kolei niemieckie  „wachen” (czuwać)  oznacza „być rześkim i wypoczętym”. Postawa adwentowego czuwania wymaga więc od nas czujności i świadomego przeżywania każdej chwili. Adwent to nie jest czas na znieczulenie. Co nas znieczula? Pośpiech, nasze nałogi, przyzwyczajenia. Dlatego też droga adwentu prowadzi nas przez wyrzeczenia i dobre postanowienia.

Czas wyrzeczeń oczyszcza naszą duszę. Przeżyty na poważnie Adwent będzie nie tylko czasem radosnego oczekiwania na przyjście Mesjasza, ale też czasem nawrócenia. „Trzeba też się dostać pod szorstką rękę Jana Chrzciciela, aby wyprostował w nas ścieżki dla Pana” – pisze dominikanin, o. Janusz Pyda OP. Jakie powinny być postanowienia adwentowe? Przede wszystkim konkretne. Czy odmawianie sobie słodyczy jest dobry wyrzeczeniem? M.in. o tym można przeczytać w refleksji o. Janusza Pydy OP>> 

5 propozycji rekolekcji internetowych

W sieci znajdziemy mnóstwo rekolekcji adwentowych 2018. Warto polecić m.in.:

1. Internetowe rekolekcje adwentowe „Kamień w bucie”. W rolach głównych Pan Bóg, dzieci z intelektualną niepełnosprawnością z „Pozytywki” oraz energiczne i roześmiane Siostry Bożego Serca Jezusa: https://wroclaw.gosc.pl/doc/5194615.Internetowe-rekolekcje-adwentowe-Kamien-w-bucie

2. Rekolekcje od Profeto (Sercański Sekretariat na rzecz Nowej Ewangelizacji):
https://profeto.pl/rekolekcje-adwentowe-2018—zapowiedz—video–2

3. Stacja7 zaprasza na rekolekcja adwentowe Nocny Złodziej:
https://stacja7.pl/nocny-zlodziej/nocny-zlodziej-2/

4. Rekolekcje online przygotowali także Karmelici Bosi prowincji Warszawskiej, Paryskiej, Austriackiej, Włoskiej razem z wydawnictwem OCD w Rzymie:
https://www.karmel.pl/rekolekcje-karmelitanskie-online-adwent-2018/

5. Zamiast czekoladowego kalendarza adwentowego można pobrać elektroniczny kalendarz z 22 duchowymi ćwiczeniami na cały Adwent zachęcając do codziennego czytania Ewangelii:
https://www.subscribepage.com/kalendarzadwentowy2018

Takich rekolekcji jest dużo więcej i z pewnością każdy znajdzie dla siebie coś, co pomoże mu przybliżyć się do Boga.

Co jest najważniejsze? Czyli recepta na Adwent

Recepta na Adwent jest prosta. Najlepiej, aby prowadziło nas Słowo Boże. Sięgnijmy po teksty mszalne – jeśli nie możemy uczestniczyć w Eucharystii, przeczytajmy czytania i Ewangelię na dany dzień w Internecie. I przede wszystkim – módlmy się.

Jako ludzie wierzący musimy pamiętać, że Adwent to czas czuwania i refleksji nad własnym życiem. Aby nie zagubić się w tym duchowym przygotowaniu trzeba dać się wprowadzić liturgii. Kiedy popatrzymy na adwentowe teksty mszalne, widzimy jak Kościół prowadzi nas za rękę. Poszczególne czytania i modlitwy dnia zwracają uwagę na to, jak przygotować serca na spotkanie z Panem. W czasie Adwentu postarajmy się także wnieść w nasze życie więcej modlitwy, chociaż raz w tygodniu uczestniczmy we Mszy świętej roratniej. Te wskazówki z pewnością pomogą nam przeżyć okres Adwentu tak, jak to będzie dla naszego rozwoju duchowego potrzebne. – mówi ks. Filip Mikuła.

 

Źródła:

Zbliża się Adwent, http://www.diecezja.rzeszow.pl/2017/12/zbliza-sie-adwent-2/

Mała książeczna bożonarodzeniowych radośći, Anselm Grün OSB

5 najczęściej powtarzanych głupot o Adwencie, https://dominikanie.pl/2015/11/5-najczesciej-powtarzanych-glupot-o-adwencie-niestety-takze-w-kazaniach/