Liturgia Słowa

Ewangelia (J 20, 11-18)

Ukazanie się Zmartwychwstałego Marii Magdalenie

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Maria Magdalena stała przed grobem, płacząc. A kiedy tak płakała, nachyliła się do grobu i ujrzała dwóch aniołów w bieli, siedzących tam, gdzie leżało ciało Jezusa – jednego w miejscu głowy, drugiego w miejscu nóg.

I rzekli do niej: «Niewiasto, czemu płaczesz?»

Odpowiedziała im: «Zabrano Pana mego i nie wiem, gdzie Go położono».

Gdy to powiedziała, odwróciła się i ujrzała stojącego Jezusa, ale nie wiedziała, że to Jezus.

Rzekł do niej Jezus: «Niewiasto, czemu płaczesz? Kogo szukasz?»

Ona zaś, sądząc, że to jest ogrodnik, powiedziała do Niego: «Panie, jeśli ty Go przeniosłeś, powiedz mi, gdzie Go położyłeś, a ja Go zabiorę».

Jezus rzekł do niej: «Mario!» A ona, obróciwszy się, powiedziała do Niego po hebrajsku: «Rabbuni», to znaczy: Mój Nauczycielu!

Rzekł do niej Jezus: «Nie zatrzymuj Mnie, jeszcze bowiem nie wstąpiłem do Ojca. Natomiast udaj się do moich braci i powiedz im: „Wstępuję do Ojca mego i Ojca waszego oraz do Boga mego i Boga waszego”».

Poszła Maria Magdalena i oznajmiła uczniom: «Widziałam Pana», i co jej powiedział.

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Rekolekcje Odnowy Wiary – wyjazd do Staniątek

Staniątki, 18.05.2018 – 20.05.2018

Opactwo Sióstr Benedyktynek w Staniątkach było miejscem ostatnich rekolekcji wspólnoty Nowe Serce. Te piękne majowe dni spędziliśmy w murach XIII-wiecznego klasztoru, niejako odcięci od zewnętrznego świata.

Wyjazd był dla nas zwieńczeniem trwających dziewięć tygodni Rekolekcji Odnowy Wiary organizowanych przez naszą wspólnotę. Z radością powitaliśmy naszych nowych członków. Wigilia Zesłania Ducha Świętego była dla nas szczególną okazją do modlitwy o otwartość na Jego dary, tak bardzo potrzebne do dobrego, udanego życia – w prawdzie i wierności Bogu. Noc tę spędziliśmy na cichej adoracji Najświętszego Sakramentu.

Trzydniowy czas rekolekcji, wypełniony Eucharystią i wspólnym dzieleniem się Słowem Bożym, napełnił nas na nowo radością i wzmocnił wspólnotowe więzi. Opuszczając to wyjątkowe miejsce, każdy z nas czuł gotowość na ciągłą przemianę serca i chęć do nieustannego odświeżania swojej wiary.