Liturgia Słowa

Ewangelia (J 5, 17-30)

Syn Boży ożywia tych, których chce

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Żydzi prześladowali Jezusa, ponieważ uzdrowił w szabat.

Lecz Jezus im odpowiedział: «Ojciec mój działa aż do tej chwili i Ja działam».

Dlatego więc Żydzi tym bardziej usiłowali Go zabić, bo nie tylko nie zachowywał szabatu, ale nadto Boga nazywał swoim Ojcem, czyniąc się równym Bogu.

W odpowiedzi na to Jezus im mówił: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Syn nie może niczego czynić sam z siebie, jeśli nie widzi Ojca czyniącego. Albowiem to samo, co On czyni, podobnie i Syn czyni. Ojciec bowiem miłuje Syna i ukazuje Mu to wszystko, co sam czyni, i jeszcze większe dzieła ukaże Mu, abyście się dziwili.

Albowiem jak Ojciec wskrzesza umarłych i ożywia, tak również i Syn ożywia tych, których chce. Ojciec bowiem nie sądzi nikogo, lecz cały sąd przekazał Synowi, aby wszyscy oddawali cześć Synowi, tak jak oddają cześć Ojcu. Kto nie oddaje czci Synowi, nie oddaje czci Ojcu, który Go posłał. Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Kto słucha słowa mego i wierzy w Tego, który Mnie posłał, ma życie wieczne i nie idzie pod sąd, lecz ze śmierci przeszedł do życia.

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam, że nadchodzi godzina, nawet już jest, kiedy to umarli usłyszą głos Syna Bożego, i ci, którzy usłyszą, żyć będą. Jak Ojciec ma życie w sobie samym, tak również dał to Synowi: mieć życie w sobie. Dał Mu władzę wykonywania sądu, ponieważ jest Synem Człowieczym.

Nie dziwcie się temu! Nadchodzi bowiem godzina, kiedy wszyscy, co są w grobach, usłyszą głos Jego: i ci, którzy pełnili dobre czyny, pójdą na zmartwychwstanie do życia; ci, którzy pełnili złe czyny – na zmartwychwstanie do potępienia.

Ja sam z siebie nic czynić nie mogę. Sądzę tak, jak słyszę, a sąd mój jest sprawiedliwy; szukam bowiem nie własnej woli, lecz woli Tego, który Mnie posłał».

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Rekolekcje Odnowy Wiary – wyjazd do Staniątek

Staniątki, 18.05.2018 – 20.05.2018

Opactwo Sióstr Benedyktynek w Staniątkach było miejscem ostatnich rekolekcji wspólnoty Nowe Serce. Te piękne majowe dni spędziliśmy w murach XIII-wiecznego klasztoru, niejako odcięci od zewnętrznego świata.

Wyjazd był dla nas zwieńczeniem trwających dziewięć tygodni Rekolekcji Odnowy Wiary organizowanych przez naszą wspólnotę. Z radością powitaliśmy naszych nowych członków. Wigilia Zesłania Ducha Świętego była dla nas szczególną okazją do modlitwy o otwartość na Jego dary, tak bardzo potrzebne do dobrego, udanego życia – w prawdzie i wierności Bogu. Noc tę spędziliśmy na cichej adoracji Najświętszego Sakramentu.

Trzydniowy czas rekolekcji, wypełniony Eucharystią i wspólnym dzieleniem się Słowem Bożym, napełnił nas na nowo radością i wzmocnił wspólnotowe więzi. Opuszczając to wyjątkowe miejsce, każdy z nas czuł gotowość na ciągłą przemianę serca i chęć do nieustannego odświeżania swojej wiary.