Liturgia Słowa

Ewangelia (J 8, 51-59)

Abraham ujrzał mój dzień

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do Żydów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ktoś zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki».

Rzekli do Niego Żydzi: «Teraz wiemy, że jesteś opętany, Abraham umarł, i prorocy – a Ty mówisz: „Jeśli ktoś zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki”. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kimże Ty siebie czynisz?»

Odpowiedział Jezus: «Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, co otacza Mnie chwałą, o którym wy mówicie: „Jest naszym Bogiem”. Lecz wy Go nie poznaliście. Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy kłamcą. Ale Ja Go znam i słowo Jego zachowuję. Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień – ujrzał go i ucieszył się».

Na to rzekli do Niego Żydzi: «Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś?»

Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, JA JESTEM».

Porwali więc kamienie, aby rzucić w Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Rekolekcje Odnowy Wiary – wyjazd do Staniątek

Staniątki, 18.05.2018 – 20.05.2018

Opactwo Sióstr Benedyktynek w Staniątkach było miejscem ostatnich rekolekcji wspólnoty Nowe Serce. Te piękne majowe dni spędziliśmy w murach XIII-wiecznego klasztoru, niejako odcięci od zewnętrznego świata.

Wyjazd był dla nas zwieńczeniem trwających dziewięć tygodni Rekolekcji Odnowy Wiary organizowanych przez naszą wspólnotę. Z radością powitaliśmy naszych nowych członków. Wigilia Zesłania Ducha Świętego była dla nas szczególną okazją do modlitwy o otwartość na Jego dary, tak bardzo potrzebne do dobrego, udanego życia – w prawdzie i wierności Bogu. Noc tę spędziliśmy na cichej adoracji Najświętszego Sakramentu.

Trzydniowy czas rekolekcji, wypełniony Eucharystią i wspólnym dzieleniem się Słowem Bożym, napełnił nas na nowo radością i wzmocnił wspólnotowe więzi. Opuszczając to wyjątkowe miejsce, każdy z nas czuł gotowość na ciągłą przemianę serca i chęć do nieustannego odświeżania swojej wiary.