Liturgia Słowa

Ewangelia (J 12, 1-11)

Namaszczenie w Betanii

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Na sześć dni przed Paschą Jezus przybył do Betanii, gdzie mieszkał Łazarz, którego Jezus wskrzesił z martwych. Urządzono tam dla Niego ucztę. Marta usługiwała, a Łazarz był jednym z zasiadających z Nim przy stole. Maria zaś wzięła funt szlachetnego, drogocennego olejku nardowego i namaściła Jezusowi stopy, a włosami swymi je otarła. A dom napełnił się wonią olejku.

Na to rzekł Judasz Iskariota, jeden z Jego uczniów, ten, który Go miał wydać: «Czemu to nie sprzedano tego olejku za trzysta denarów i nie rozdano ich ubogim?» Powiedział zaś to nie dlatego, że dbał o biednych, ale ponieważ był złodziejem i mając trzos, wykradał to, co składano.

Na to rzekł Jezus: «Zostaw ją! Przechowała to, aby Mnie namaścić na dzień mojego pogrzebu. Bo ubogich zawsze macie u siebie, Mnie zaś nie zawsze macie».

Wielki tłum Żydów dowiedział się, że tam jest; a przybyli nie tylko ze względu na Jezusa, ale także by ujrzeć Łazarza, którego wskrzesił z martwych. Arcykapłani zatem postanowili zabić również Łazarza, gdyż wielu z jego powodu odłączyło się od Żydów i uwierzyło w Jezusa.

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Błogosławiony listopadowy czas

W pierwszych dniach listopada Kościół przeprowadza nas poprzez bliskość z tajemnicą przejścia. Kościół wie, że na wszystko, do czego się zbliżamy, patrzymy przez pryzmat tego, co stało się wcześniej. Dlatego taka a nie inna kolejność. 1 listopada – Uroczystość Wszystkich Świętych. 2 listopada – Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych. 1 listopada dostrzegamy, że święci są jak witraże, przez które Światło Boże wnika do Kościoła. Liturgia Kościoła ukazuje nam piękno tych, którzy poprzedzili nas na drodze do Wieczności. Robi to po to, byśmy 2 listopada stając przy grobach naszych bliskich, tych których kochamy a rana po stracie niejednokrotnie pozostaje niezabliźniona, mieli właściwe przedrozumienie śmierci.

Odpusty za zmarłych

Miesiąc listopad, zwłaszcza pierwsze jego dni stanowią okazję do uzyskania odpustu zupełnego i ofiarowania go za zmarłych.  Odpust zupełny jest to darowanie człowiekowi przez Boga wszystkich kar doczesnych, należnych za grzechy odpuszczone już co do winy w sakramencie pokuty. Kto uzyska odpust zupełny dla siebie uniknie kar czyśćcowych. Kto uzyska odpust zupełny za zmarłych – ofiaruje go za dusze znajdujące się w czyśćcu, tj. za te, które mają nadzieję na Niebo.

Oto okoliczności umożliwiające uzyskanie odpustu w najbliższych dniach:

1. Wierni, którzy nawiedzą kościół lub kaplicę publiczną 1 listopada od południa i przez cały dzień 2 listopada, mogą dostąpić odpustu zupełnego za zmarłych. Można go uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia.

2. Wierni, którzy nawiedzą cmentarz i pomodlą się mogą uzyskać odpust za zmarłych. Odpust jest zupełny od 1 do 8 listopada, natomiast w inne dni jest cząstkowy.

Warunki uzyskania odpustu są następujące:

1. Wykonanie powyższych czynności obdarzonych odpustem.

2. Wykluczenie wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak pełnej dyspozycji wykluczenia upodobania do jakiegokolwiek grzechu, odpust będzie tylko cząstkowy)

3. Spełnienie warunków:

  • spowiedź sakramentalna lub bycie w stanie łaski uświęcającej
  • przyjęcie Komunii Świętej
  • odmówienie Ojcze nasz…, Wierzę… i modlitwy w intencjach Ojca Świętego.

Owe warunki, tj. spowiedź, Komunia św. i modlitwy mogą być dopełnione w ciągu wielu dni przed lub po wypełnieniu danej czynności nagradzanej otrzymaniem odpustu, ale musi być między nimi łączność. Po jednej spowiedzi sakramentalnej można uzyskać wiele odpustów zupełnych, a po jednej Komunii św. i jednej modlitwie można uzyskać tylko jeden odpust zupełny.

źródło informacji o odpustach: diecezja.pl

opracowała Gabriela Kaleta