Liturgia Słowa

Ewangelia (Mt 6, 24-34)

Ufność w opatrzność Bożą

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego – miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!

Dlatego powiadam wam: Nie martwcie się o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom podniebnym: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichlerzy, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?

Kto z was, martwiąc się, może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia?

A o odzienie czemu się martwicie? Przypatrzcie się liliom polnym, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swym przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli więc ziele polne, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie tym bardziej was, ludzie małej wiary?

Nie martwcie się zatem i nie mówcie: co będziemy jedli? co będziemy pili? czym będziemy się przyodziewali? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane.

Nie martwcie się więc o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie martwić się będzie. Dosyć ma dzień każdy swojej biedy».

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Święte Triduum Paschalne

Triduum Paschalne

Wielki Czwartek

Rano podczas Mszy Krzyżma Świętego w każdym kościele katedralnym biskup błogosławi olej chorych, olej katechumenów i konsekruje krzyżmo, a towarzyszy mu duchowieństwo całej diecezji. W tym dniu księża odnawiają swoje przyrzeczenia kapłańskie, to dla nich szczególny dzień. Warto tego dnia uświadomić sobie piękno modlitwy za kapłanów. Wieczorem w każdym kościele parafialnym odbywa się Msza Wieczerzy Pańskiej, podczas której wspominamy wydarzenia z Wieczernika – ustanowienie Eucharystii i kapłaństwa. Mówią o tym czytania: z Księgi Wyjścia (12,1-8.11-14), z Pierwszego Listu św. Pawła do Koryntian (11,23-26) i z Ewangelii św. Jana (13,1-15). Na zakończenie konsekrowane komunikanty są przenoszone do tzw. ciemnicy, tabernakulum jest opróżnione i otwarte, gaśnie wieczna lampka, a ołtarz, przy którym jeszcze przed chwilą sprawowano Najświętszą Ofiarę, stoi obnażony i pusty.

Wielki Piątek

Tego dnia nie sprawuje się Eucharystii. Wieczorem rozpoczyna się Liturgia Męki Pańskiej. Składa się ona z trzech części: Liturgii Słowa, adoracji krzyża i obrzędów Komunii. Kapłani wraz z asystą wychodzą w ciszy do ołtarza. Przed ołtarzem kapłan pada na twarz. Wobec zbawczej śmierci Jezusa wszelkie słowa są nieodpowiednie. W tej chwili cisza mówi znacznie więcej. Pierwsze czytanie w Liturgii Słowa to tekst z Księgi proroka Izajasza, w którym prorok mówi o tym, że Mesjasz będzie cierpiał za grzechy ludzi. Autor Listu do Hebrajczyków przypomina, że Chrystusowi znany jest ludzki los, bo sam został okrutnie doświadczony. Przez Jego posłuszeństwo dokonało się zbawienie świata. Zbawcze wydarzenia przypomina Ewangelia. Na zakończenie Liturgii Słowa odbywa się wyjątkowo uroczysta modlitwa powszechna. W dziesięciu wezwaniach prosimy Boga, by miał w opiece cały świat. Potem rozpoczyna się adoracja Krzyża. Od Niedzieli Palmowej wszystkie krzyże w kościołach były zasłonięte. W Wielki Piątek ukazuje się je ponownie wiernym. Kapłan odsłania krzyż, śpiewając: „Oto drzewo krzyża, na którym zawisło zbawienie świata”, a wierni odpowiadają: „Pójdźmy z pokłonem”. Przychodzi czas, by ucałować krzyż Jezusa. Po adoracji krzyża następuje Komunia Święta. Nie ma przeistoczenia. Rozdaje się Ciało Chrystusa konsekrowane poprzedniego dnia. Wielkopiątkową liturgię kończy przeniesienie Najświętszego Sakramentu do przestrzeni zwanej Bożym Grobem.

Wielka Sobota

Po porannym poświęceniu pokarmów, to co w tym dniu najważniejsze rozpoczyna się wieczorem. Liturgia Wigilii Paschalnej nie jest typową Mszą, gdyż oprócz Liturgii Słowa i Liturgii Eucharystycznej składa się z Liturgii Światła i Liturgii Chrzcielnej. Rozpoczyna się przed kościołem. Tu następuje poświęcenie ognia i przygotowanie paschału na nowy rok liturgiczny. Następnie asysta wchodzi do nieoświetlonego kościoła, a trzykrotne wezwanie „Światło Chrystusa”, po którym wierni odpalają świece od paschału, rozprasza ciemności. Piękną symbolikę światła wyjaśnia także śpiewane orędzie wielkanocne. Liturgia Słowa jest wyjątkowo rozbudowana. Może się składać na nią aż do dziewięciu czytań, które ukazują całą historię Zbawienia: od początku świata, poprzez wyprowadzenie narodu wybranego z Egiptu, aż do czasu, gdy Jednorodzony Boży Syn stał się Człowiekiem, by zbawić grzechy świata, a zabity za grzechy świata trzeciego dnia zmartwychwstał. Potem następuje kolejna część celebracji – Liturgia Chrzcielna.  Po błogosławieństwie wody odnawiamy przyrzeczenia chrzcielne; wyrzekamy się grzechu i wyznajemy wiarę, po czym przystępujemy do Liturgii Eucharystycznej. W niektórych parafiach na zakończenie obrzędów odbywa się jeszcze procesja rezurekcyjna.  Ta procesja może mieć też miejsce następnego dnia rankiem, przed pierwszą Mszą świętą.