Liturgia Słowa

Ewangelia (Łk 7, 36-50)

Odpuszczone są jej liczne grzechy ponieważ bardzo umiłowała

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jeden z faryzeuszów zaprosił Jezusa do siebie na posiłek. Wszedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem. A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że gości w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowy olejku i stanąwszy z tyłu u Jego stóp, płacząc, zaczęła łzami oblewać Jego stopy i włosami swej głowy je wycierała. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem.

Widząc to, faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: «Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co to za jedna i jaka to jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą».

Na to Jezus rzekł do niego: «Szymonie, mam ci coś do powiedzenia».

On rzekł: «Powiedz, Nauczycielu».

«Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który z nich więc będzie go bardziej miłował?»

Szymon odpowiedział: «Przypuszczam, że ten, któremu więcej darował».

On zaś mu rzekł: «Słusznie osądziłeś».

Potem, zwróciwszy się w stronę kobiety, rzekł do Szymona: «Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg; ona zaś łzami oblała mi stopy i otarła je swymi włosami. Nie powitałeś mnie pocałunkiem; a ona, odkąd wszedłem, nie przestała całować stóp moich. Głowy nie namaściłeś Mi oliwą; ona zaś olejkiem namaściła moje stopy. Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje».

Do niej zaś rzekł: «Odpuszczone są twoje grzechy».

Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: «Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza?»

On zaś rzekł do kobiety: «Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju».

Przeczytaj pełną Liturgię Słowa

Nowe Serce

Wspólnota Nowe Serce narodziła się wiosną 2016 roku, po Rekolekcjach Ewangelizacyjnych Odnowy w Duchu Świętym zorganizowanych przez Janki – Wspólnotę Uwielbienia i Ewangelizacji, związaną z krakowskimi dominikanami. U podstaw naszej wspólnoty leży pragnienie uwielbiania Boga w modlitwie i poprzez kontemplację Słowa Bożego. Uwierzyliśmy w obietnicę, że Bóg „odbierze nam serce kamienne, a da nam serce z ciała”. Tej przemiany już doświadczamy. Chcemy, aby nasza miłość do Chrystusa była coraz większa.  Czerpiemy siłę z osobistej, codziennej modlitwy i z modlitwy we wspólnocie.

Codzienne staramy się rozważać Słowo Boże, prosząc Ducha Świętego, aby nas w tym prowadził. Naszym doświadczeniem dzielimy się w niewielkich grupkach, które spotykają się raz w tygodniu. Cała wspólnota gromadzi się na bardzo dla nas ważnych modlitwach uwielbienia. Możemy wtedy dać wyraz radości, że Bóg jest naszym najlepszym Ojcem, że jest Emanuelem – Bogiem z nami, zawsze wiernym i kochającym. Dzięki modlitwie wciąż na nowo odkrywamy też piękno Eucharystii. Co miesiąc spotykamy się na konferencjach prowadzonych przez naszego kapłana, gdzie jest czas na dzielenie się problemami i wątpliwościami. Przynajmniej dwa razy w roku jeździmy na rekolekcje, aby wzmocnić naszą wiarę.

Wspólnotę tworzą ludzie bardzo różni: młodzi i starsi, osoby samotne i małżonkowie, o różnym wykształceniu i duchowości. Naszą siłą jest różnorodność. Jesteśmy dla siebie wsparciem w chwilach zwątpień i towarzyszami w radości. Zapraszamy serdecznie wszystkich do wspólnej modlitwy i udziału w konferencjach. Modlimy się razem raz w miesiącu po niedzielnej Mszy Św. o godz. 19.30.

 

Zapraszamy na naszą stronę internetową:

http://www.noweserce.pl/